Verbum

апяка́ць, ✂; незак.

Тое, што і апекаваць.

• А. дзяцей.

апяку́н, ✂, м.

Асоба, якой даручана апека, апякунства над кім-н.

|| ж. апякунка, ✂.

|| прым. апякунскі, ✂.

апяку́нства, ✂, н.

Абавязкі апекуна.

• Узяць дзяцей пад сваё а.

апярэ́дзіць, ✂; зак.

1. Рухаючыся ў адным напрамку з кім-, чым-н., апынуцца наперадзе, абагнаць.

2. Зрабіць што-н. раней, чым што-н. адбылося.

   • А. падзеі.

|| незак. апярэджваць, ✂.

|| наз. апярэджанне, ✂.

апярэ́нне, ✂, н.

Пер’е ў птушак.

○

• Хваставое апярэнне (спец.) — плоскасці на задняй частцы самалёта.

апяча́таць, ✂; зак.

Закрыць доступ да чаго-н., наклаўшы сургучную пячатку.

• А. кватэру.

|| незак. апячатваць, ✂.

|| наз. апячатванне, ✂.

апячы́, ✂; зак.

1. Агнём або чым-н. гарачым, едкім, пякучым прычыніць боль, пашкодзіць скуру; абпаліць.

   • А. руку.
   • А. крапівой ногі.

2. перан. Уразіць, усхваляваць.

   • Рэзкае слова апякло сэрца.

|| незак. апякаць, ✂.

апячы́ся, ✂; зак.

1. Пашкодзіць сабе што-н. агнём або чым-н. гарачым, едкім, пякучым; атрымаць апёк.

   • А. крапівою.
   • Каля вады намочышся, каля агню апячэшся (прыказка).

2. перан. Пацярпець няўдачу, нечакана сустрэўшы перашкоду пры спробе зрабіць што-н. (разм.).

   • А. на новай справе.

|| незак. апякацца, ✂.

апяя́ць, ✂; зак. (высок.).

Тое, што і апець.