Verbum

апрабава́ць, ✂; зак.

1. Праверыць, выпрабаваць.

   • А. новую тэхніку.

2. Даць афіцыйнае адабрэнне чаму-н.

|| незак. апрабоўваць, ✂.

|| наз. апрабоўванне, ✂.

|| наз. апрабаванне, ✂ і апрабацыя, ✂.

апра́ва, ✂, ж.

1. Рамка, тое, у што ўстаўляецца што-н., аздоба чаго-н.

   • Акуляры ў дарагой аправе.

2. Тое, што акружае як рамка.

   • Возера ў аправе кучаравых кустоў.

3. Металічнае пакрыццё абразоў як аздоба.

   • А. абраза.

|| прым. аправачны, ✂.

апра́віцца, ✂; зак.

1. Аднавіць свае сілы, ачуняць, паправіцца.

   • А. ад хваробы.

2. Спаражніцца (разм.).

|| незак. апраўляцца, ✂.

апра́віць, ✂; зак.

А. акуляры. А. партрэт.

|| незак. апраўляць, ✂.

апраме́ніцца, ✂; зак.

Тое, што і абпраменіцца.

апраме́ніць, ✂; зак.

Тое, што і абпраменіць.

|| незак. апраменьваць, ✂.

|| наз. апраменьванне, ✂ і апрамяненне, ✂.

• Апраменьванне кварцам.

апраме́тны, ✂.

1. Пякельны, такі, як у пекле.

2. перан. Незвычайны па ступені праяўлення.

   • Апраметная цемра.
   • Праваліцца ў апраметную (наз.).

апрана́ха, ✂, ж. (разм.).

Прадмет верхняга адзення.

• Накінь на плечы якую-небудзь апранаху.

апрану́ць, ✂; зак.

1. Адзець.

   • А. дзіця.
   • Ноч апранула зямлю (перан.).

2. Надзець, нацягнуць на сябе ці на каго-н. якую-н. вопратку.

   • А. паліто.

3. Забяспечыць неабходнай вопраткай (разм.).

   • А. сям’ю.

4. Адзець у незвычайнае адзенне, увасобіць у якой-н. форме.

   • А. хлопца ў мядзведзя.

|| незак. апранаць, ✂.

|| звар. апрануцца, ✂.

|| незак. апранацца, ✂.

|| наз. апрананне, ✂.

апрасня́льнік, ✂, м. (спец.).

Прыбор для апраснення вады.