Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ж з й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э .

а в е ё і к л м н о п т у ф ц ы э я

асты́лы, ✂.

Які астыў, стаў халодным.
- Астылая печ.
перан. Які стаў спакайнейшым, страціў жвавасць, стаў абыякавым да чаго-н.

асты́ць, ✂ і асты́нуць, ✂; зак.

гл. стыць.
перан. Стаць халодным, абыякавым да каго-, чаго-н.
- А. да хакея.

|| незак. астываць, ✂.

астэні́я, ✂, ж. (спец.).

Стан агульнай слабасці арганізма, бяссілле.

|| прым. астэнічны, ✂.

астэро́ід, ✂, м. (спец.).

Малая планета (з дыяметрам ад 1 да 1000 км).

|| прым. астэроідны, ✂.