Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ж з й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э .

асеці́ны, ✂, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Паўночна-Асецінскай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі, і Паўднёва-Асецінскай Рэспублікі, якая ўваходзіць у склад Грузіі.

|| ж. асецінка, ✂.

|| прым. асецінскі, ✂.

асе́ць, ✂, ж.

Памяшканне пры гумне для сушкі снапоў перад малацьбой.

|| прым. асецевы, ✂.

асе́чка, ✂, ж.

Пры стральбе: адсутнасць выстралу з-за няспраўнасці зброі ці патрона.

Ружжо дало асечку (таксама перан. пра няўдачу пры выкананні чаго-н. і разм.).

асячы́, ✂ і асе́кчы, ✂; зак.

Тое, што і абсячы (абсекчы).

|| незак. асякаць, ✂.

асячы́ся, ✂ і асе́кчыся, ✂; зак.

Нечакана спыніць гаворку, запнуцца.
- Яна раптам асеклася, пачырванела.
Пацярпець няўдачу ў; чым-н.

|| незак. асякацца, ✂.