Verbum

арыгіна́льны, ✂.

1. Не запазычаны, не перакладны, аўтэнтычны.

   • А. рукапіс.

2. Створаны ў выніку самастойнай творчасці.

   • Арыгінальнае рашэнне задачы.

3. Своеасаблівы, непадобны да іншых, дзіўны.

   • Арыгінальныя паводзіны.
   • Арыгінальна (прысл.) апранацца.

|| наз. арыгінальнасць, ✂.

арыентава́цца, ✂; незак.

1. Вызначаць сваё месцазнаходжанне або кірунак руху.

   • А. ў вялікім лесе.
   • А. ў новых абставінах (перан.).

2. Вызначаць, браць кірунак на каго-, што-н.

   • А. на маяк.
   • А. на шырокага чытача (перан.).

|| зак. зарыентавацца, ✂.

|| наз. арыенціроўка, ✂ і арыентаванне, ✂.

арыентава́ць, ✂; незак.

1. Даваць магчымасць каму-, чаму-н. вызначыць сваё месцазнаходжанне на мясцовасці або кірунак руху.

   • А. касмічны апарат у палёце.

2. каго (што) на што і ў чым. Накіроўваць на дасягненне якой-н. мэты, дапамагаць каму-н. разабрацца ў чым-н. (кніжн.).

   • А. даследчыкаў на выкарыстанне новых дакументаў.

|| зак. зарыентаваць, ✂.

|| наз. арыенціроўка, ✂ і арыентаванне, ✂.

арыента́льны, ✂.

Усходні, уласцівы краінам Усходу.

• А. стыль.

арыента́цыя, ✂, ж.

1. Уменне вызначыць сваё месцазнаходжанне.

   • А. на мясцовасці.

2. Дасведчанасць у чым-н. (кніжн.).

   • А. ў новай літаратуры.
   • А. ў пытаннях палітыкі.

3. на каго-што і якая. Накіраванасць дзейнасці ў інтарэсах каго-, чаго-н. (кніжн.).

   • А. на перадавую моладзь.

арыенці́р, ✂, м.

Прадмет, на які арыентуюцца.

• Выбраць правільны а.

|| прым. арыенцірны, ✂.

арыенціро́вачны, ✂.

1. Які служыць для арыенціроўкі.

   • А. палёт.

2. Прыблізны, папярэдні.

   • А. тэрмін.

арыёза, нескл., н.

Невялікая арыя, якая чаргуецца з рэчытатывам.

|| прым. арыёзны, ✂.

ары́к, ✂, м.

У Сярэдняй Азіі: арашальны канал, канава.

|| прым. арычны, ✂.

арыстакра́т, ✂, м.

Асоба, якая належыць да арыстакратыі (у 1 знач.).

|| ж. арыстакратка, ✂.

|| прым. арыстакрацкі, ✂.