Verbum

узбуджальнік, ✂, м.

Той, хто або тое, што выклікае, узбуджае што-н.

• У. грыпу.

узбуджальны, ✂.

1. Які прыводзіць у стан узбуджэння.

   • Узбуджальныя сродкі.

2. Здольны хутка прыходзіць у стан узбуджэння.

   • Лёгка ў. чалавек.

|| наз. узбуджальнасць, ✂.

узбуджанасць, ✂, ж.

Стан узбуджэння.

узбудзіцца, ✂; зак.

1. Прачнуцца, абудзіцца.

   • Дзіця ўзбудзілася ад шуму.

2. Прыйсці ў стан нервовага пад’ёму.

   • Нервы ўзбудзіліся.

|| незак. узбуджацца, ✂ і узбуджвацца, ✂.

|| наз. узбуджэнне, ✂.

узбудзіць, ✂; зак.

1. гл. будзіць.

2. Прывесці ва ўзбуджальны стан.

   • У. хворага.
   • У. нервы.

3. Выклікаць, абудзіць у кім-н. якія-н. пачуцці, думкі, стан.

   • У. рэўнасць.
   • У. апетыт.
   • У. цікаўнасць.

4. Паставіць, вынесці на абмеркаванне, вырашэнне.

   • У. крымінальную справу.
   • У. пытанне.

|| незак. узбуджаць, ✂.

|| наз. узбуджэнне, ✂.

узбудлівы, ✂, (спец.).

Здольны рэагаваць на раздражненне.

• Узбудлівыя тканкі.

|| наз. узбудлівасць, ✂.

узбуйніць, ✂; зак.

Аб’ядноўваючы, зрабіць больш буйным (у 1 і 2 знач.).

• У. птушкаферму.

|| незак. узбуйняць, ✂.

|| наз. узбуйненне, ✂.

узбунтавацца, ✂; зак.

1. Падняць бунт, паўстанне.

2. Прыйсці ў стан непакою, трывогі, узбударажыцца, усхвалявацца.

   • Ён узбунтаваўся, прачытаўшы такое.

3. Пакрыцца хвалямі, прыйсці ў рух.

   • Рака ўзбунтавалася.

|| незак. узбунтоўвацца, ✂.

узбярэжжа, ✂, н.

Паласа зямлі ўздоўж марскога берага.

|| прым. узбярэжны, ✂.

узважыць, ✂; зак.

1. Вызначыць вагу каго-, чаго-н.

   • У. рыбу.

2. перан. Папярэдне абдумаць, ацаніць.

   • У. усе магчымасці.

|| незак. узважваць, ✂.

|| звар. узважыцца, ✂.

|| незак. узважвацца, ✂.