Verbum

узурпатар, ✂, м.

Той, хто незаконна захапіў, узурпіраваў уладу, якія-н. правы.

|| прым. узурпатарскі, ✂.

узурпіраваць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Учыніць (-няць) незаконны захоп, прысваенне чаго-н. (улады, правоў).

|| наз. узурпацыя, ✂.

узус, ✂, м. (кніжн.).

Тое, што прынята, што стала звычайным, звычка.

• Моўны у. (ужыванне слоў, форм, што замацавалася ў мове).

|| прым. узуальны, ✂.