Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

б в г д е ж з й к л м н п р с т ф х ц ч ш ю я

уюк, ✂, м.

Упакаваная паклажа, якая перавозіцца на спіне жывёлы, а таксама сумка для такой паклажы.

уюн, ✂, м.

Невялікая вельмі рухавая рыба з падоўжаным чэрвепадобным целам і дробнай луской.
перан. Пра рухавага, жвавага чалавека, звярка або пра праныру, лаўкача.
- Віцца ўюном.
- Гэты ў. заўсёды выкруціцца.

|| прым. уюновы, ✂.

уюрок, ✂, м.

Невялікая паўночная таежная птушка.

|| прым. уюрковы, ✂.

Сямейства ўюрковых (наз.).

уючны, ✂.

Які служыць, прызначаны для перавозкі ўюкоў.

Уючная жывёла.

уючыць, ✂; незак.

Класці ўюкам або нагружаць уюкам.

У. паклажу на вярблюда.

|| зак. наўючыць, ✂.