Verbum

анлайнавы слоўнік

узрасці, ✂; зак.

Вырасці, стаць дарослым; узгадавацца; узышоўшы, вырасці (пра расліны).
- Сыны ўзраслі.
- Край, дзе я ўзрос, вабіць да сябе.
- Жыта добра ўзрасло.
Вырасці, стаць большым, мацнейшым, больш значным.
- Сілы ўзраслі.
- Узрасла актыўнасць.
- Узрос аўтарытэт арганізацыі.

|| незак. узрастаць, ✂.

узровень, ✂, м.

Гарызантальная плоскасць, якая з’яўляецца мяжой вышыні чаго-н.
- У. вады ў рацэ.
- На ўзроўні мора.
Ступень велічыні, развіцця, значнасці чаго-н.
- Жыццёвы ў.
- У. механізацыі гаспадаркі.
- На ўзроўні лепшых сусветных стандартаў.

◊

|| прым. узроўневы, ✂.

узрост, ✂, м.

Перыяд, ступень у развіцці, росце чалавека, жывёліны, расліны.
- Дзіцячы ў.
- Сталы ў.
Колькасць пражытага часу, гадоў.
- Жанчына ва ўзросце сарака пяці гадоў.

|| прым. узроставы, ✂.

узрушанасць, ✂, ж.

Стан узрушэння.

узрушыцца, ✂; зак.

Моцна ўсхвалявацца, устрывожыцца.

|| незак. узрушвацца, ✂ і узрушацца, ✂.

|| наз. узрушэнне, ✂.

узрушыць, ✂; зак.

Моцна ўсхваляваць, устрывожыць.
- Гэта падзея ўзрушыла ўсіх.
Узрыхліць, узварушыць паверхню чаго-н. (разм.).
- У. зямлю на градах.
- Вецер узрушыў паверхню возера.

|| незак. узрушаць, ✂ і узрушваць, ✂.

|| наз. узрушэнне, ✂.

узрывальнік, ✂, м. (спец.).

Механізм, які выклікае выбух зарада ў міне, артылерыйскім снарадзе, ракеце, авіябомбе, тарпедзе і пад.

узрыў, ✂, м.

Імгненны распад рэчыва, які суправаджаецца ўтварэннем моцна нагрэтых, з высокім ціскам газаў, а таксама гук, які ўзнікае пры такім разбурэнні; выбух.
- У. газаў.
- У. бомбы.
Разбурэнне чаго-н., зробленае пры дапамозе такога распаду рэчываў.
- У. скалы.
перан., чаго. Раптоўнае бурнае праяўленне чаго-н.
- У. смеху.

узрыўнік, ✂, м.

Спецыяліст па ўзрыўных работах.

узрыўны, ✂.

Які служыць для ўзрывання, узрыву (у 1 і 2 знач.); які з’яўляецца вынікам узрыву.