Verbum

узмакрэлы, ✂ (разм.).

Які стаў мокрым (звычайна ад поту).

• У. лоб.

узмасціцца, ✂; зак. (разм.).

Узабраўшыся, змясціцца.

• У. на дах.

|| незак. узмошчвацца, ✂.

узмахнуць, ✂; зак.

Махнуць (з рухам уверх).

• У. крыламі.

|| незак. узмахваць, ✂.

|| наз. узмах, ✂.

узмацнелы, ✂.

1. Які ўзмацнеў, павялічыўся ў сіле, стаў больш трывалым.

   • У. вецер.
   • Узмацнелая дружба.

2. Які стаў больш здаровым, моцным.

   • У. падлетак.

3. Які атрымаў больш шырокі размах і арганізаванасць.

   • Узмацнелыя атрады партызан.

узмацнець, ✂; зак.

1. Узмацніцца, павялічыцца ў сіле, стаць больш трывалым.

   • Вецер узмацнеў.
   • Голас узмацнеў.
   • Лёд узмацнеў.

2. Стаць больш моцным (у 6 знач.), умацавацца.

   • Гаспадарка ўзмацнела.

3. Стаць больш здаровым, вынослівым.

   • За лета дзеці ўзмацнелі.

|| наз. узмацненне, ✂.

узмацніцца, ✂; зак.

Стаць мацнейшым.

• Вецер узмацніўся.
• Боль узмацніўся.
• Атака ўзмацнілася.

|| незак. узмацняцца, ✂.

|| наз. узмацненне, ✂.

узмацніць, ✂; зак.

Зрабіць мацнейшым.

• У. гук.
• Артылерыя ўзмацніла агонь.
• У. выхаваўчую работу.

|| незак. узмацняць, ✂.

|| наз. узмацненне, ✂.

узмацняльнік, ✂, м.

Прылада для павелічэння магутнасці або напружання чаго-н.

• Электрычны ў.

узмацняльны, ✂, (спец.).

Які прызначаны для ўзмацнення, павелічэння чаго-н.

• Узмацняльная падстанцыя.
• Узмацняльнае адценне суфікса.

узмежак, ✂, м.

Частка сенажаці, аблогі, якая прымыкае да агарода.

• Абкасіць у.