Verbum

супрацьпаставіць, ✂; зак.

1. Параўнаць, паказаўшы розніцу, процілегласць прыкмет аднаго і другога.

   • С. вывады двух даследаванняў.

2. Процідзейнічаючы, накіраваць супраць каго-, чаго-н.

   • С. розум сіле.

|| незак. супрацьпастаўляць, ✂.

|| наз. супрацьпастаўленне, ✂.

супрацьракетны, ✂.

Накіраваны супраць ракет на абарону ад ракетнай зброі.

• Супрацьракетная абарона.

супрацьстаяць, ✂; незак.

1. Захоўваючы ўстойлівае становішча, супраціўляцца ўздзеянню чаго-н.

   • С. ветру.
   • С. чыйму-н. націску (перан.).

2. Быць супрацьпастаўленым, адрознівацца па сутнасці.

   • С. паводле поглядаў.

супрацьтанкавы, ✂.

Прызначаны для барацьбы з танкамі, для абароны ад танкаў.

• С. роў.
• Супрацьтанкавыя гранаты.

супрацьхімічны, ✂.

Накіраваны супраць хімічнай зброі, прызначаны для абароны ад яе.

• Супрацьхімічная абарона.

супрацьяддзе, ✂, н.

1. Лекавыя сродкі, якія абясшкоджваюць яд, або аслабляюць яго дзеянне.

2. перан. Тое, што супрацьдзейнічае шкоднаму ўплыву.

супынак, ✂, м.

Часовы перапынак у якім-н. дзеянні, часовае спыненне чаго-н.

• С. у лесе.

супярэчлівы, ✂.

Які мае ў сабе супярэчнасці (у 1 знач.).

• Супярэчлівыя думкі.
• Супярэчлівыя працэсы.

|| наз. супярэчлівасць, ✂.

супярэчнасць, ✂, ж.

1. Узаемадзеянне супрацьпастаўленых і ўзаемазвязаных сутнасцей як крыніц самаруху і развіцця.

   • Дыялектычныя супярэчнасці.

2. Палажэнне, пры якім адно (выказванне, думка, учынак) выключае другое, не сумяшчальнае з ім.

   • С. у поглядах.

3. Выказванне або ўчынак, накіраваны супраць каго-, чаго-н.

   • Дух супярэчнасці (імкненне зрабіць не так, а зусім інакш).

4. Процілегласць інтарэсаў.

   • Класавыя супярэчнасці.

супярэчны, ✂.

Які супярэчыць чаму-н.

• Супярэчныя думкі, погляды.