Verbum

сук, ✂, м.

1. Буйны бакавы адростак, які ідзе ад ствала дрэва.

   • Абсячы сухія сукі бярозы.

2. У дошцы, бервяне: астатак ад зрэзанага бакавога парастка ствала.

   • Бервяно з сукамі.

сука, ✂, ж.

Самка сабакі, а таксама іншых жывёлін сямейства сабачых.

|| памянш. сучка, ✂.

сукаваты, ✂.

З вялікай колькасцю сукоў.

• Сукаватая дошка.

|| наз. сукаватасць, ✂.

сукала, ✂, н.

Прылада для насуквання нітак на цэўкі.

|| прым. сукальны, ✂.

сукаратка, ✂, ж.

Скручанае месца ніткі, вяроўкі.

• Нітка пайшла ў сукараткі.

сукаць, ✂; незак.

1. Звіваць некалькі нітак у адну.

   • С. дратву.

2. чым. Перабіраць, матляць нагамі (пра малых дзяцей).

   • Хлопчык суча ножкамі.

|| зак. ссукаць, ✂.

|| наз. суканне, ✂.

|| прым. сукальны, ✂.

• Сукальная машына.

суквецце, ✂, н.

Верхняя частка сцябла з кветкамі, сабранымі ў выглядзе парасоніка, мяцёлкі і пад.

• Простае с.

сукенка, ✂, ж.

Жаночае суцэльнае адзенне, якое апранаецца паверх бялізны.

• Модная с.

сукнавальны, ✂.

Які прызначаны служыць для валення сукнаў.

• Сукнавальная машына.

сукнавальня, ✂, ж.

Майстэрня, дзе валяць сукны.