Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
бвгдежзйклмнпрстфхцчшюя
аеілорухыэя

упрыгажэнства, ✂, н.

У архітэктуры, а таксама ў мастацкай і публіцыстычнай мове: імкненне да лішніх, неапраўданых аздабленняў.

  • Выразная мова, тонкі гумар не патрабуюць упрыгажэнства.

упрыглядку, прысл. (жарт.).

Пра чаяпіцце: без цукру, толькі гледзячы на цукар.

  • Піць чай у.

упрыгожанне, ✂, н.

  1. гл. упрыгожыць.

  2. Тое што і упрыгажэнне (у 1 знач.).

упрыгожыцца, ✂; зак.

Набыць прыгожы, святочны выгляд.

  • Упрыгожыўся горад да свята.

|| незак. упрыгожвацца, ✂.

упрыгожыць, ✂; зак.

Надаць каму-, чаму-н. прыгожы выгляд, зрабіць прыгажэйшым, ярчэйшым.

  • У. сукенку вышыўкай.
  • У. жыццё каму-н. (перан.).

|| незак. упрыгожваць, ✂.

|| наз. упрыгожванне, ✂.

|| наз. упрыгажэнне, ✂ і упрыгожанне, ✂.

упрыкуску, прысл.

Адкусваючы па кавалачках цукар (у адрозненне ад «унакладку»).

  • Піць чай у.

упрысядкі, прысл.

Танцаваць, прысядаючы з папераменным выкідваннем ног.

упрытык, прысл. (разм.).

Шчыльна прымыкаючы, ушчыльную.

  • Пуня стаіць у. да хлява.

упрэгчы​1, ✂; зак.

Тое, што і запрэгчы.

  • У. каня ў калёсы.

|| незак. упрагаць, ✂.

|| звар. упрэгчыся, ✂.

  • У. ў работу (перан. уключыцца ў доўгую, цяжкую работу; разм.).

|| незак. упрагацца, ✂.

упрэгчы​2, ✂; зак.

Тое, што і упражыць.

  • У. боб.