Verbum

апа́дкі, ✂.

1. мн. Атмасферная вільгаць, якая выпадае на зямлю ў выглядзе дажджу, снегу і пад.

2. часцей. Тое, што і апад.

   • Яблыкі-ападкі.

|| прым. ападкавы, ✂.

апазі́цыя, ✂, ж.

1. Супрацьдзеянне, супраціўленне (кніжн.). Быць у апазіцыі каму-, чаму-н. (будучы нязгодным з чыімі-н. поглядамі і дзеяннямі, супрацьдзейнічаць ім).

2. Група людзей унутры якога-н. грамадства, арганізацыі, партыі і пад., якая вядзе палітыку супрацьдзеяння, супраціўлення большасці.

   • Парламенцкая а.

|| прым. апазіцыйны, ✂.

апазіцыяне́р, ✂, м.

Удзельнік, прыхільнік апазіцыі (у 2 знач.).

|| ж. апазіцыянерка, ✂.

|| прым. апазіцыянерскі, ✂.

апазнава́льны, ✂.

Які служыць для апазнавання.

• А. знак.

апазна́ць, ✂; зак. (афіц.).

Пазнаць па якіх-н. прыметах, адзнаках.

• А. мёртвага.
• А. свае рэчы.

|| незак. апазнаваць, ✂.

|| наз. апазнаванне, ✂.

|| наз. апазнанне, ✂.

апазне́нне, ✂, н.

Тое, што і спазненне.

• Пачаць сход з апазненнем.

апазні́цца, ✂; зак.

Тое, што і спазніцца.

• А. на работу.

|| незак. апазняцца, ✂.

апаі́ць, ✂; зак.

1. Празмерна напаіць, даць многа вады, зрабіўшы гэтым шкоду.

   • А. коней.

2. Атруціць ядавітым пітвом (уст.).

|| незак. апойваць, ✂.

|| наз. апойванне, ✂ і апой, ✂.

апа́к, ✂, м.

1. Гатунак белай гліны, што ідзе на выраб фаянсу.

2. Посуд, выраблены з такой гліны.

|| прым. апаковы, ✂.

апака́ліпсіс, ✂, м.

Адна з кніг Новага Запавету, якая змяшчае містычныя прароцтвы пра канец свету.

|| прым. апакаліпсічны, ✂ і апакаліптычны, ✂.