Verbum

усцерагчы, ✂; зак.

Уберагчы, ахоўваючы ад каго-, чаго-н.

|| незак. усцерагаць, ✂.

усцерагчыся, ✂; зак.

Зберагчы, усцерагчы сябе ад чаго-н.

• У. ад небяспекі.

|| незак. усцерагацца, ✂.

усцешыцца, ✂; зак.

Знайсці для сябе задаволенне, уцеху ў кім-, чым-н., узрадавацца.

• У. ад сустрэчы са старым знаёмым.

|| незак. усцешвацца, ✂.

усцешыць, ✂; зак.

Выклікаць у каго-н. пачуццё задаволенасці, радасці; супакоіць.

• Навіна ўцешыла чалавека.
• У. брата добрым словам.

|| незак. усцешваць, ✂.

усцягнуцца, ✂; зак. (разм.).

1. З цяжкасцю ўзысці, падняцца на верх чаго-н.

   • Ледзь усцягнуўся на ўзгорак.

2. Устаць, падняцца з пасцелі.

   • Чаго ты ўсцягнуўся з тэмпературай?

|| незак. усцягвацца, ✂.

усцягнуць, ✂; зак.

1. Цягнучы, падняць наверх або з цяжкасцю ўнесці, узвезці на што-н. высокае.

   • У. мех на вышкі.

2. Надзець, апрануць з цяжкасцю або накрыцца чым-н., нацягнуць на сябе што-н. (разм.).

   • Ледзь ужо ўсцягнула гэту сукенку.
   • У. ватовую коўдру.

|| незак. усцягваць, ✂ і усцягаць, ✂.

усчапіцца, ✂; зак.

1. Ухапіўшыся за каго-, што-н., павіснуць.

   • У. на шыю.

2. Узлезці куды-н. (чапляючыся, карабкаючыся; разм.).

   • У. на дрэва.

|| незак. усчэплівацца, ✂.

усчапіць, ✂; зак.

1. Павесіць, начапіць.

   • У. стрэльбу на плячо.

2. Надзець на сябе або на каго-н. вопратку (разм.).

   • У. камізэльку.

|| незак. усчэпліваць, ✂.

усчацца, ✂; зак. (разм.).

Пачацца, распачацца.

• Усчалася сварка.

|| незак. усчынацца, ✂.

усчаць, ✂; зак. (разм.).

Пачаць, распачаць.

• У. сварку.

|| незак. усчынаць, ✂.