разо́к
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Прадмова ∙ Скарачэнніразо́ра, -ы,
1. Доўгая канаўка на паверхні зямлі, праведзеная плугам у час ворыва.
2. Паглыбленне ў выглядзе канаўкі, зробленае плугам або лапатай на полі і агародзе для сцёку вады і для праходу.
||
разрабава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны;
Разграбіць, расцягнуць, раскрасці.
разрабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены;
1. Апрацаваўшы, падрыхтаваць для выкарыстання, зрабіць прыгодным на што
2. Расшырыць шляхам апрацоўкі.
||
разрагата́цца, -гачу́ся, -го́чашся, -го́чацца; -гачы́ся;
Пачаць моцна і доўга рагатаць, смяяцца.
разра́д¹, -у,
1. Група, катэгорыя асоб, прадметаў або з’яў, аб’яднаных агульнасцю якіх
2. Ступень, афіцыйна зацверджаны ўзровень кваліфікацыі ў прафесіі, спорце.
3. У матэматыцы: месца, якое займае лічба пры пісьмовым абазначэнні ліку.
||
разра́д²
разрадзі́цца¹, 1 і 2
1. Стаць разраджаным (пра агнястрэльную зброю).
2. Страціць электрычны зарад.
3.
||
||
разрадзі́цца², -раджу́ся, -ро́дзішся, -ро́дзіцца;
Нарадзіць дзіця.
разрадзі́ць, -раджу́, -ра́дзіш, -ра́дзіць; -ра́джаны;
1. Выняць зарад (з агнястрэльнай зброі).
2. Пазбавіць электрычнага зараду.
3.
||
||
||