Verbum

размо́л, -у, м.

1. гл. размалоць.

2. Спосаб, якасць мліва.

Мука тонкага размолу.

размо́лванне гл. размалоць.

размо́лваць гл. размалоць.

размо́льны гл. размалоць.

размо́рваць гл. размарыць.

размо́тванне гл. разматаць¹.

размо́тваць гл. разматаць¹.

размо́тка гл. разматаць¹.

размо́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Дапаможнік для размовы з іншаземцамі з узорамі дыялогаў на бытавыя і іншыя тэмы.

размо́чванне гл. размачыць.