Verbum

разво́дзіць³ гл. развесці³.

разво́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.

1. гл. развесці¹.

2. Інструмент для развядзення зубоў пілы (спец.).

разво́ды, -аў.

1. Буйныя неакрэсленыя ўзоры на чым-н.

Матэрыя ў р.

2. Няроўныя, звілістыя падцёкі, рагі (разм.).

На сцяне р. ад сырасці.

разво́з гл. развезці¹.

разво́зіць¹ гл. развезці¹.

разво́зіць² гл. развезці².

разво́зка гл. развезці¹.

разво́йкацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. (разм.).

Пачаць войкаць (ад болю, жалю, крыўды і пад.).

Развойкаўся стары.

разво́рваць гл. разараць¹.

развучы́цца, -вучу́ся, -ву́чышся, -ву́чыцца; зак., з інф.

Страціць навыкі, уменне рабіць што-н.

Р. вышываць.

Р. іграць на піяніна.

|| незак. разву́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.