Verbum

расцэ́ншчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто вызначае расцэнкі.

|| ж. расцэ́ншчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

расцэ́ньванне гл. расцаніць.

расцэ́ньваць гл. расцаніць.

расцюкава́ць, -ку́ю, -ку́еш, -ку́е; -ку́й; -кава́ны; зак., што.

Развязаць, распакаваць цюк.

Р. сена.

|| незак. расцюко́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. расцюко́ўванне, -я, н. ірасцюко́ўка, -і, ДМ -ко́ўцы, ж.

расцяга́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

1. Разабраць, разнесці ў некалькі прыёмаў у розныя месцы.

Р. паркан на дровы.

2. Раскрасці (разм.).

расця́гванне гл. расцягнуць.

расця́гвацца гл. расцягнуцца.

расця́гваць гл. расцягнуць.

расця́гнены, -ая, -ае.

Тое, што ірасцягнуты.

|| наз. расця́гненасць, -і, ж.

расця́гнуты, -ая, -ае.

1. Які падоўжылі, расцягнулі.

Расцягнутая вяроўка.

2. перан. Празмерна працяглы, доўгі.

Р. даклад.

|| наз. расця́гнутасць, -і, ж.