расхіста́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.
1. Пачаць моцна хістацца.
Маятнік расхістаўся.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Стаць няўстойлівым ад хістання.
Слупок расхістаўся.
3. перан. Пахіснуцца, разладзіцца.
Дысцыпліна расхісталася.
|| незак. расхі́ствацца, -аецца.
расхіста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.
1. Раскалыхаць, разгушкаць.
Р. качэлі.
2. Хістаючы, зрабіць няўстойлівым.
Р. слуп.
3. перан. Разладзіць, падарваць.
Р. дысцыпліну.
|| незак. расхі́стваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. расхі́стванне, -я, н.
расхлёбаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
Тое, што і расхляба́ць.
|| незак. расхлёбваць, -аю, -аеш, -ае.
расхлёбваць гл. расхляба́ць, расхлёбаць.
расхліста́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. (разм.).
Тое, што і расхрыстацца.
|| незак. расхлі́ствацца, -аюся, -аешся, -аецца.
расхліста́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што (разм.).
Тое, што і расхрыстаць.
Р. грудзіну.
|| незак. расхлі́стваць, -аю, -аеш, -ае.
расхля́баны, -ая, -ае (разм.).
1. У якім аслаблі мацаванні; расхістаны.
Расхлябаныя дзверы.
2. перан. Пазбаўлены ўстойлівасці, цвёрдасці, віхлясты.
Расхлябаная паходка.
3. перан. Недысцыплінаваны, неарганізаваны (неадабр.).
Р. чалавек.
|| наз. расхля́банасць, -і, ж.
расхля́бацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак. (разм.).
Тое, што ірасхістацца (у 2 і 3 знач.).
|| незак. расхля́бвацца, -аецца.
расхля́баць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).
Расхістаць.
Р. балты.
|| незак. расхля́бваць, -аю, -аеш, -ае.
расхляба́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.
1. Хлябаючы, з’есці ўсё.
Р. суп.
2. перан. Разблытаць, уладзіць што-н. заблытанае, непрыемнае (разм.).
|| незак. расхлёбваць, -аю, -аеш, -ае.
◊
Расхлёбваць кашу (разм.) — разблытваць якую-н. складаную справу.