Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

апаяса́ць, ✂; зак.

  1. Надзець на каго-н. пояс, падперазаць,

  2. перан. Працягнуцца вакол чаго-н., абкружыць сабой.

    • Лес апаясаў вёску.

|| незак. апаясваць, ✂.

|| звар. апаясацца, ✂.

|| незак. апаясвацца, ✂.

апо́ўначы, ✂ і апаўно́чы), прысл.

У 12 гадзін ночы.

  • З паходу вярнуліся апоўначы.