Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

упаўнаважыць, ✂; зак.

Даць паўнамоцтвы на што-н.

  • У. на вядзенне перагавораў.

|| незак. упаўнаважваць, ✂.

упацелы, ✂.

Спацелы.

  • Прыбег у. хлопчык.

упачатку, прысл.

Спярша, спачатку.

  • У. былі адны перажыванні.

упаяць, ✂; зак.

Урабіць, уставіць паяннем.

|| незак. упайваць, ✂.

|| наз. упайка, ✂ і упайванне, ✂.