Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы э ю я

а б в г д ж з і к л м н п р с т ф х ц ч ш .

сухарлявы, ✂.

Худы, тонкі, сухі.

С. чалавек.

|| наз. сухарлявасць, ✂.

сухарукі, ✂.

Які дрэнна валодае або зусім не валодае рукой (рукамі) у сувязі з атрафіяй мышцаў.

|| наз. сухарукасць, ✂.

сухастоіна, ✂, ж.

Засохлае на корані дрэва.

сухастой, ✂, м., зб.

Засохлыя на корані дрэвы.

|| наз. сухастойны, ✂.

сухата, ✂, ж.

Адчуванне сухасці, адсутнасць вільготнасці (разм.).
- С. ў роце.
Гарачая сухая пагода.
- Цэлы май стаяла с.
Клопат, турбота, туга (разм.).
- На душы с.

сухафрукты, ✂.

Сушаныя фрукты.

Кампот з сухафруктаў.

сухаядзенне, ✂, н. (спец.).

Выключэнне вадкасці з харчовага рацыёну на суткі.

сухі, ✂.

Не замочаны, не мокры.
- Сухая бялізна.
- Сухое сена.
- С. кампрэс.
Пазбаўлены вільгаці, не сыры.
- Сухія дровы.
- С. клімат.
- С. вецер.
Які страціў свежасць, сакавітасць, мяккасць, высахлы або высушаны.
- С. батон.
- Сухія яблыкі.
- Сухое малако.
- С. харч (не вадкі).
Пазбаўлены спажыўных сокаў, засохлы, амярцвелы.
- С. куст малін.
- С. корань.
- Сухая рука (з атрафіраванымі мышцамі).
- Сухая скура (з-за недастатковага выдзялення тлушчу тлушчавымі залозамі).
Які праводзіцца, робіцца або праходзіць, працякае пры адсутнасці вільгаці, вадкасці.
- Сухая тынкоўка.
- С. кашаль (без вадкіх выдзяленняў).
Нішчымны, без нічога (пра хлеб).
- Дзіця есць с. батон.
Які мае сухарлявы склад цела, хударлявы.
- С. стары.
перан. Пазбаўлены душэўнай цеплыні, дабрыні; неласкавы.
- С. чалавек.
- С. тон (непрыветны).
перан. Скупы, лаканічны.
- С. пералік фактаў.
Пра гукі: пазбаўлены гучнасці, мяккасці.
- С. лязгат металу.
Пра лік у гульні: такі, пры якім той, хто прайграў не атрымаў ніводнага ачка.
- Прайграць матч з сухім лікам.

◊

Сухі закон — забарона гандляваць моцнымі алкагольнымі напіткамі.

|| памянш. сухенькі, ✂.

|| наз. сухасць, ✂.

сухмень, ✂, ж. (разм.).

Сухое гарачае надвор’е.

сухотка, ✂, ж.

Хранічнае захворванне нервовай сістэмы, якое праяўляецца ў пашкоджанні спіннога мозга на глебе сіфілісу.

|| прым. сухоткавы, ✂.