Verbum

нагабляваць, ✂; зак.

Апрацаваць габляваннем нейкую колькасць чаго-н.

• Н. дошак.

|| незак. нагаблёўваць, ✂.

нагаварыцца, ✂; зак.

Пагаварыць уволю.

• Н. з сяброўкай.

нагаварыць, ✂; зак.

1. Сказаць многа чаго-н.

   • Н. лішняга.
   • Н. непрыемнасцей.

2. на каго (што) і без дапаўнення.

   • Узвесці паклёп.
   • Н. на дзяўчыну.

3. Запісаць на пласцінку свой голас, чытаючы які-н. тэкст.

4. У забабонных людзей: нашаптаць заклінанняў на што-н. (разм.).

◊

• Нагаварыць сорак бочак арыштантаў (разм.) — расказаць шмат неверагодных гісторый.

|| незак. нагаворваць, ✂.

нагавіцы, ✂.

Споднікі, кальсоны.

• Зрэбныя н.

|| памянш. нагавічкі, ✂.

|| прым. нагавічны, ✂.

• Н. матэрыял.

нагавор, ✂, м.

1. Тое, што і паклёп.

   • Арыштаваны па нагавору.

2. Заклінанне, якое, па ўяўленню забабонных людзей, мае магічную сілу.

|| прым. нагаворны, ✂.

нагаворшчык, ✂, м. (разм.).

Той, хто ўзводзіць паклёп на каго-н.

|| ж. нагаворшчыца, ✂.

|| прым. нагаворшчыцкі, ✂.

нагадаваць, ✂; зак.

1. Выгадаваць, вырасціць у нейкай колькасці.

   • Н. дзяцей.
   • Н. пладовых дрэў.

2. Распладзіць.

   • Н. гусей.

|| незак. нагадоўваць, ✂.

нагадацца, ✂; зак.

Успомніцца, прыйсці на памяць.

• Нагадалася вясна 1945-га года.

|| незак. нагадвацца, ✂.

нагадаць, ✂; зак.

1. Выклікаць успамін.

   • Пісьмо нагадала мінулае.

2. Успомніць.

   • Н. дзяцінства.

|| незак. нагадваць, ✂.

|| наз. нагадванне, ✂.

нагадзіцца, ✂; зак. (разм.).

1. Нечакана трапіцца.

   • Раптам нагадзіліся паліцаі.

2. Здарыцца.

   • Неспадзявана нагадзілася новае няшчасце.

|| незак. нагаджацца, ✂.