Verbum

наедак, ✂, м. (разм.).

Тое, чым можна наесціся; пажыва.

• Цукеркі — гэта не н.

наедзь, ✂, ж.

Камень на зубах у каня.

• Конь дужа стары — бачыш на зубах якая н.

наезд, ✂, м.

1. гл. наехаць.

2. Прыезд каго-н. куды-н. на нейкі час.

   • Н. турыстаў.

3. Раптоўны набег, напад вялікай колькасці каго-, чаго-н.

   • Н. карнікаў.

наездам, прысл.

Прыязджаючы зрэдку і ненадоўга.

• Бываў у вёсцы п.

наезджы, ✂ (разм.).

Які прыехаў, наехаў адкуль-н.

• Н. люд.

наездзіць, ✂; зак.

1. Праездзіць нейкі час; ездзячы, праехаць пэўную колькасць кіламетраў.

   • Н. тысячы кіламетраў.

2. Частай яздой пракласці, утрамбаваць дарогу.

   • Н. шлях.

3. Прывучыць да язды.

   • Н. рысака.

наезнік, ✂, м.

Чалавек, які добра ездзіць вярхом; спецыяліст па верхавой яздзе.

• Цыркавы н. (артыст, які выступае на кані).

|| ж. наезніца, ✂.

|| прым. наезніцкі, ✂.

наесці, ✂; зак. (разм.).

1. чаго і без дапаўнення. З’есці ў нейкай колькасці, на якую-н. суму.

   • Н. на чатыры рублі.

2. перан., што і чаго. Атрымаць, нажыць у выніку сытнай яды.

   • Жывот н.

|| незак. наядаць, ✂.

наесціся, ✂; зак.

Пад’есці, перастаць быць галодным.

• Н. ўволю.

|| незак. наядацца, ✂.

наехаць, ✂; зак.

1. Наткнуцца на каго-, што-н. у час язды.

   • Н. на пешахода.

2. Прыехаць у вялікай колькасці.

   • Наехала гасцей поўна хата.

3. перан., на што. Ссунуцца са свайго месца, засланіўшы сабой што-н. (разм.).

   • Шапка наехала на вочы.

|| незак. наязджаць, ✂.

|| наз. наезд, ✂.