Verbum

нач...

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. начальнік, напр. начгас (начальнік гаспадарчай часткі), начдыў (начальнік дывізіі), начштаба;
2. які начальствуе, напр. начсастаў.

начаваць, ✂; незак.

Спаць дзе-н. усю ноч.

• Н. на сене.

|| зак. пераначаваць, ✂.

начаканіць, ✂; зак.

Чаканячы, вырабіць.

• Н. сярэбраных манет.

|| незак. начаканьваць, ✂.

начальнік, ✂, м.

Асоба, якая ўзначальвае што-н., кіруе чым-н.

|| ж. начальніца, ✂.

|| прым. начальніцкі, ✂.

• Н. загад.

начальніцкі, ✂.

1. гл. начальнік.

2. Поўны важнасці, строгасці; уладны.

   • Н. тон.

начальства, ✂, н.

1. зб. Начальнікі, адміністрацыя.

2. Улада начальніка (разм.).

   • Служыць пад чыім-н. начальствам.

начальстваваць, ✂; незак.

Кіраваць, быць начальнікам.

Н. над палком.

|| наз. начальстваванне, ✂.

начапіць, ✂; зак.

1. Накінуўшы, замацаваць, павесіць, навесіць.

   • Н. замок на дзверы.

2. Надзець на сябе, прымацаваўшы, прывесіўшы (разм.).

   • Н. бант.

|| незак. начапляць, ✂ і начэпліваць, ✂.

начараваць, ✂; зак.

Паводле забабонных уяўленняў: выклікаць што-н. чараваннем, вядзьмарствам.

начарна, прысл.

Папярэдне, без канчатковай апрацоўкі.

• Напісаць н.