Verbum

наш займ., прынал.

Які належыць нам, які мае адносіны да нас.

• Наша акруга.
• Наведаць нашых (наз.; родных, блізкіх).
• Наша застанецца нам (наз.; тое, што належыць, уласціва нам.).

◊

• Ведай (знай) нашых; няхай ведаюць (знаюць) нашых (разм.) — вось мы якія, вось з кім маеце справу.

• І нашым і вашым (разм. неадабр.) — адным і другім адначасова (служыць, дагаджаць і пад.).

нашаптаць, ✂; зак.

1. што, чаго і без дапаўнення. Нагаварыць шэптам што-н.

   • Н. на вуха.

2. перан., без дапаўнення. Нагаварыць на каго-н., напляткарыць.

3. У павер’ях: начараваць, выказаць замову.

   • Н. на ваду.

|| незак. нашэптваць, ✂, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. нашэптванне, ✂.

нашараваць, ✂; зак.

Начысціць, нацерці да бляску, навесці глянец.

• Н. самавар.

|| незак. нашароўваць, ✂.

|| наз. нашароўванне, ✂.

нашармака, прысл. (разм. груб.).

Не плацячы грошай, за чужы кошт.

• Пракаціўся н.

нашаткаваць, ✂; зак.

Шаткуючы, нарыхтаваць.

• Н. капусты.

|| незак. нашаткоўваць, ✂.

нашатраваць, ✂; зак.

Шатруючы, нарыхтаваць.

• Н. пшаніцы.

нашатыр, ✂, м.

1. Хлорысты амоній.

2. Тое, што і нашатырны спірт.

|| прым. нашатырны, ✂.

• Н. спірт (водны раствор аміяку).

нашвэндацца, ✂; зак. (разм.).

Пашвэндацца доўга; набадзяцца.

• Н. за дзень.

нашкліць, ✂; зак.

Уставіць шкло ў рамы.

нашлёпаць, ✂; зак. (разм.).

Надаваць шлёпак, плескачоў; набіць.