Verbum

упакоўка, ✂, ж.

1. гл. пакаваць.

2. Матэрыял, якім пакуюць.

   • У. з цэлафану.

упакоўшчык, ✂, м.

Работнік па ўпакоўцы чаго-н.

|| ж. упакоўшчыца, ✂.

упаліць, ✂; зак.

Прымусіць гарэць.

• Ледзь упаліла сырыя дровы.

|| незак. упальваць, ✂.

упалы, ✂.

1. Які ўваліўся, запаў унутр чаго-н.

   • Упалыя вочы.

2. перан. Аслабелы, слабы (пра голас).

   • Гаварыць упалым голасам.

упаляваць, ✂; зак.

Здабыць у час палявання.

• У. двух зайцаў.

|| незак. упалёўваць, ✂.

|| наз. упалёўванне, ✂ і упаляванне, ✂.

упамін, ✂ і упамінак, ✂, м. (разм.).

Тое, што і упамінанне.

упамінанне, ✂, н.

1. гл. упамянуць.

2. Паведамленне, заўвага, якія маюць дачыненне да каго-, чаго-н.

   • Пра гэту з’яву ёсць шматлікія ўпамінанні ў старых кнігах.

упамянуць, ✂; зак., ✂.

Назваць, закрануць мімаходам у размове, пры пералічэнні.

• У. чыё-н. імя.
• У. пра даўняе здарэнне.

|| незак. упамінаць, ✂.

|| наз. упамінанне, ✂.

упапад, прысл.

Дарэчы, слушна.

• Сказаць што-н. у.

упарадкавацца, ✂; зак.

1. Навесці ў сябе парадак, справіцца з чым-н.

   • У. ў хаце.

2. Пайсці на лад, наладзіцца.

   • Жыццё горада паступова ўпарадкавалася.

3. Стаць добраўпарадкаваным.

   • Горад упарадкаваўся.

|| незак. упарадкоўвацца, ✂.

|| наз. упарадкоўванне, ✂.

|| наз. упарадкаванне, ✂.