Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а б в г д е ж з й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э .

а е і л о р т у ы я ’

апуха́ць, ✂; незак.

Тое, што і пухнуць.

Рукі апухаюць.

апу́хлы, ✂ (разм.).

Які апух.

А. твар.

|| наз. апухласць, ✂.

апу́шына, ✂, ж.

Дошка ля краю даху; застрэшніца.

апу́шыць, ✂; безас.; зак. (разм.).

Занадта павялічыцца ў аб’ёме (пра жывот).

Апушыла жывот.

апушы́ць, ✂; зак.

Абшыць па краях футрам адзенне, абутак.
- А. паліто.
Пра снег, іней: зацерушыць, абсыпаць.
- Іней апушыў дрэвы прысад.
Пакрыць, акружыць пушком, чым-н. пушыстым.

|| незак. апушваць, ✂.

|| наз. апуха, ✂ і апушванне, ✂.