Verbum

сумножнік, ✂, м.

У матэматыцы: адзін з некалькіх множнікаў, якія ўваходзяць у адзін здабытак.

сумны, ✂.

1. Які адчувае сум, смутак; маркотны, а таксама які выражае сум, смутак.

   • С. позірк.
   • Сумныя вочы.
   • Мне сумна (у знач. вык.).

2. Які мае ў сабе што-н. сумнае, поўны суму.

   • Сумнае апавяданне.
   • У казцы многа сумнага (наз.).

3. Які выклікае, наводзіць сум, смутак.

   • Сумная дарога.

|| наз. сумнасць, ✂.

сумнявацца, ✂; незак.

Адчуваць няўпэўненасць, сумненне адносна каго-, чаго-н.

• С. ў вывадах камісіі.
• Не сумнявайцеся, не падвяду.

сумчаты, ✂.

Які мае сумку (у 2 знач.).

• Сумчатыя жывёлы.

сумысна, прысл.

Знарок, наўмысна.

• С. не прыдумаеш такую гісторыю.

сумясціцца, ✂; зак.

1. Супасці ўсімі пунктамі пры накладанні (пра лініі, фігуры).

   • Два трохвугольнікі сумясціліся.

2. Аказацца адначасова, сумесна існуючым у кім-, чым-н.

   • У характары гэтага чалавека сумясціліся самыя розныя рысы.

|| наз. сумяшчэнне, ✂.

сумясціць, ✂; зак.

1. Спалучыць, злучыць разам.

   • С. работу з вучобай.
   • Нельга с. несумяшчальнае.

2. Налажыць адно на адно (пра лініі, геаметрычныя фігуры).

   • С. сіметрычныя фігуры.

|| незак. сумяшчаць, ✂.

|| наз. сумяшчэнне, ✂.

• С. прафесій (у аднаго работніка).

сумятлівы, ✂.

1. Залішне мітуслівы, схільны мітусіцца.

   • С. чалавек.

2. Поўны мітусні, клопатаў.

   • С. месяц.

|| наз. сумятлівасць, ✂.

сумятня, ✂, ж.

Бязладная беганіна, клопаты, мітусня.

• Цэлы дзень с.
• Паднялася страшэнная с.

сумяшчальнік, ✂, м.

Службовая асоба, якая працуе па сумяшчальніцтву.

|| ж. сумяшчальніца, ✂.

|| прым. сумяшчальніцкі, ✂.