сумяшчальнік, ✂, м.

Службовая асоба, якая працуе па сумяшчальніцтву.

|| ж. сумяшчальніца, ✂.

|| прым. сумяшчальніцкі, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)