Verbum

султан​², ✂, м.

1. Упрыгожанне з пер’я ці стаячых конскіх валасоў на галаўных уборах, пераважна ў ваенных, а таксама на галовах коней пры ўрачыстых цырымоніях.

2. перан. Слуп дыму, зямлі і пад., які ўзнімаецца ўгору.

   • С. узрыву.
   • С. пары.

3. Суквецце ў некаторых раслін.

   • С. бэзу.
   • С. іван-чаю.
   • Султаны чароту.

|| памянш. султанчык, ✂.

султанат, ✂, м.

Манархічная дзяржава, якая ўзначальваецца султанам​¹.

|| прым. султанацкі, ✂.

сульфаты, ✂, м. (спец.).

Солі сернай кіслаты.

|| прым. сульфатны, ✂.

сульфіды, ✂, м. (спец.).

Хімічныя злучэнні серы з металамі і некаторымі неметаламі.

• Прыродныя с.
• Арганічныя с.

|| прым. сульфідны, ✂.

• Сульфідныя руды.

сум, ✂, м.

1. Пачуццё смутку, жалю, журбы.

   • У матчыным голасе чуўся с.

2. Душэўны неспакой, туга.

   • Апусцелыя палі і лугі навявалі с.

сума, ✂, ж.

1. Вынік складання дзвюх або некалькіх велічынь.

2. Агульная колькасць чаго-н.

   • С. ведаў.

3. Пэўная колькасць грошай.

   • Атрымаць значную суму грошай.

◊

• Кругленькая сума (разм.) — пра вялікія грошы.

|| прым. сумавы, ✂.

сумаваць, ✂; незак.

1. Знаходзіцца ў стане суму.

   • Недзе далёка сумуе гаротная матка.

2. па кім-чым. Адчуваць душэўны неспакой; журыцца, тужыць.

   • С. па сыне.
   • С. па рабоце.
   • Летам у вёсцы с. няма калі.

сумарны, ✂, ж. (кніжн.).

1. Які з’яўляецца сумай чаго-н., атрыманы ў выніку складання.

   • Сумарныя паказчыкі.

2. перан. Абагульнены, неканкрэтызаваны агляд падзей.

|| наз. сумарнасць, ✂.

сумбур, ✂, м.

Поўная неразбярыха, адсутнасць парадку, блытаніна.

• У справах панаваў с.
• С. у галаве.

сумбурны, ✂.

Пазбаўлены парадку; блытаны, хаатычны.

• Сумбурнае паведамленне.

|| наз. сумбурнасць, ✂.