Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

альва́с, -у, м. (разм.).

Тое, што і альяс.

|| прым. альва́савы, -ая, -ае.

алько́ў, -ко́ва, мн.о́вы, -ко́ваў, м.

Ніша ў сцяне для ложка.

|| прым. алько́ўны, -ая, -ае.

Алькоўная фіранка.

альмана́х, -а, мн. -і, -аў, м.

Неперыядычны зборнік з літаратурна-мастацкімі, гістарычнымі ці публіцыстычнымі творамі розных аўтараў-сучаснікаў.

|| прым. альмана́шны, -ая, -ае (уст.).

а́льма-ма́тар, нескл., ж. (кніжн.).

Іншасказанне для вышэйшай навучальнай ўстановы, у якой вучыўся.

альпі́йскі, -ая, -ае.

1. прым. да Альпы.

2. Высакагорны.

Альпійская расліннасць.

альпіна́рый, -я, мн. -і, -яў, м.

Участак саду або парку ў выглядзе камяністай горкі, засаджаны расліннасцю.

альпіні́зм, -у, м.

Від спорту, звязаны з узыходжаннем на высокія горныя вяршыні.

|| прым. альпіні́сцкі, -ая, -ае.

А. лагер.

альпіні́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Спартсмен, які займаецца альпінізмам.

|| ж. альпіні́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. альпіні́сцкі, -ая, -ае.

А. рыштунак.

альпінія́да, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -нія́д і -нія́даў, ж.

Вучэбна-спартыўныя або юбілейныя зборы альпіністаў.

альт, -а́, мн. альты́, -о́ў, м.

1. Нізкі жаночы або дзіцячы голас.

2. Спявак (спявачка) з такім голасам.

3. Музычны смычковы або медны духавы інструмент нізкага рэгістра.

|| прым. альто́вы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).