ХАЛЕКАЛЬЦЫФЕРО́Л,
тлушчарастваральны вітамін; адзін з
Бясколернае
ХАЛЕКАЛЬЦЫФЕРО́Л,
тлушчарастваральны вітамін; адзін з
Бясколернае
ХАЛЕ́РА (
вострая інфекцыйная хвароба чалавека; адна з каранцінных хвароб. Яе ўзбуджальнікі — класічныя халерныя вібрыёны (Інаба, Агава, Гікашыма), таксама вібрыён Х. 01 біятып Эль-Тор і новы штам (V. Cholerae 0139), які з’явіўся ў Індыі (1992).
Крыніца інфекцыі — хворы на Х. або вібрыёнаносьбіт. Заражэнне кантактна-
А.А.Астапаў, Г.А.Збароўская.
ХАЛЕ́РНЫЯ БУ́НТЫ
масавыя стыхійныя выступленні гараджан, сялян, салдат у час эпідэміі халеры 1830—31. Незадаволенасць насельніцтва выклікалі незразумелыя яму і звязаныя з рознымі нязручнасцямі супрацьэпідэмічныя мерапрыемствы ўрада (каранціны,
ХАЛЕ́РЫК (ад
суб’ект, які мае адзін з чатырох
ХАЛЕСТЭРЫ́Н,
арганічнае злучэнне, важнейшы стэрын жывёл. Вылучаны з жоўцевых камянёў (адсюль назва:
Бясколерныя крышталі, нерастваральныя ў вадзе. Здольныя да ўтварэння малекулярных комплексаў з солямі, к-тамі, бялкамі і
ХАЛЕ́ЦКІЯ,
шляхецкі род уласнага герба ў
У.М.Вяроўкін-Шэлюта.
ХАЛЕЦЫСТЫ́Т (ад
запаленне жоўцевага пузыра. Звычайна ўзнікае пры застоі жоўці і камянях у жоўцевым пузыры, пападанні ў яго мікраарганізмаў. Часта бывае разам з жоўцекамянёвай хваробай.
Востры Х. або абвастрэнне хранічнага выяўляюцца болямі ў правым падрабрынні, моташнасцю, ірвотай, павышэннем т-ры цела, зрэдку развіццём жаўтухі. Пры хранічным Х. гаркота ў роце, моташнасць, балючасць і адчуванне цяжару ў правым падрабрынні і жываце (узмацняецца пасля прыёму тлустай і смажанай ежы). Ускладненні: утварэнне гнайнікоў, перытаніт і
І.М.Семяненя.
ХАЛІ́ЗМ (ад
метадалагічны прынцып, згодна з якім цэлае большае, чым сума яго частак. Сфармуляваны
ХАЛІКАТЭ́РЫІ (Chalicotheriidae),
сямейства вымерлых млекакормячых
Памеры ад авечкі да буйнога каня, да якога яны, напэўна, былі падобныя знешне і будовай чэрапа. Шыя доўгая. Пярэднія ногі доўгія, чатырох- або трохпальцыя, заднія адносна кароткія і масіўныя. На пальцах кіпцюры. Карміліся мяккімі раслінамі, каранямі і клубнямі.