Verbum

набаўка, ✂, ж.

1. гл. набавіць.

2. Тое, што набаўлена да чаго-н.

   • Вытаргаваць набаўку.

набаяць, ✂; зак. (разм.).

1. Расказаць казку, байку або многа казак.

   • Н. баек.

2. Узвесці на каго-н. паклёп.

набег, ✂, м.

Раптоўны напад, уварванне.

• Набегі качэўнікаў.

|| прым. набегавы, ✂.

набегацца, ✂; зак.

Пабегаць уволю, стаміцца, бегаючы.

• Н за дзень.

набегаць, ✂; зак.

1. Бегаючы, атрымаць што-н. непрыемнае (разм.).

   • Н. хваробу.

2. Прабегчы пэўную колькасць кіламетраў за які-н. час.

   • За раніцу набегаў 10 кіламетраў.

набегчы, ✂; зак.

1. Наскочыць з разбегу, з разгону.

   • Н. на прахожага.
   • Хвалі набеглі на бераг.

2. Сабрацца ў адным месцы ў вялікай колькасці.

   • Набегла шмат народу.

3. перан. Павялічвацца ў суме, колькасці.

   • Набеглі працэнты.

4. Наліцца.

   • Вочы набеглі крывёй.

◊

• Набегчы на памяць (разм.) — успомніцца.

|| незак. набягаць, ✂.

набедавацца, ✂; зак.

Перажыць, зазнаць многа гора.

набедраны, ✂.

Які носіцца на бёдрах, знаходзіцца на бёдрах.

• Набедраная павязка.

набедрыкі, ✂ і набэдрыкі, ✂

Тое, што і набадры.

набіванка, ✂, ж. (спец.).

Тканіна з набіўным узорам, а таксама сам узор.