Verbum

напаляваць, ✂; зак.

Настраляць, здабыць дзічыны на паляванні.

напамін, ✂, м. (разм.).

Тое, што і напамінак.

напамінак, ✂, м.

Зварот, які паведамляе аб чым-н.

• Падзякаваць за н.

напамінаць, ✂; незак.

1. гл. напомніць.

2. Быць падобным да каго-, чаго-н.

   • Сваім абліччам дачка напамінае маці.

напампаваць, ✂; зак.

Напоўніць (вадою або паветрам) пры дапамозе помпы.

|| незак. напампоўваць, ✂.

|| наз. напампоўванне, ✂.

напарнік, ✂, м.

Той, хто працуе ў пары з кім-н.

• Шафёры-напарнікі.

|| ж. напарніца, ✂.

|| прым. напарніцкі, ✂.

напароцца, ✂; зак.

1. Параніць сябе, наткнуўшыся на што-н. вострае.

   • Н. на цвік.

2. перан., на каго-што. Сутыкнуцца з кім-, чым-н. нежаданым, неспадзяваным (разм.).

   • Н. на засаду.

|| незак. напорвацца, ✂.

напароць, ✂; зак.

1. Распароць нейкую колькасць чаго-н. сшытага.

   • Н. сарочак.

2. Пашкодзіць чым-н. вострым.

   • Н. руку.

3. Пільна шукаючы, назбіраць чаго-н. (разм.).

   • Н. кош маладзенькіх баравічкоў.

|| незак. напорваць, ✂.

напарстак, ✂, м.

Маленькі каўпачок, які надзяваецца на палец пры шыцці, каб не ўкалоць яго іголкай.

|| прым. напарсткавы, ✂.

• Напарсткавыя чаркі (перан. вельмі малыя).

напарыць, ✂; зак.

1. чаго. Прыгатаваць параннем.

   • Н. буракоў.
   • Н. бобу.

2. Добра папарыць (разм.).

   • Н. спіну ў лазні.

3. чаго. Кіпячэннем прыгатаваць нейкую колькасць чаго-н.

   • Н. малака.

|| незак. напарваць, ✂.

|| звар. напарыцца, ✂.

|| незак. напарвацца, ✂.