Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы э ю я

а б в г д ж з і к л м н п р с т ф х ц ч ш .

субсідыя, ✂, ж. (кніжн.).

Грашовая або натуральная дапамога, якую аказвае каму-н. установа.

Дзяржаўная с. школе.

|| прым. субсідыярны, ✂.

субстанцыя, ✂, ж.

У філасофіі: першааснова, сутнасць усіх рэчаў і з’яў.

|| прым. субстанцыянальны, ✂ і субстанцыяльны, ✂.

субстрат, ✂, м. (спец.).

Тое, што ляжыць у аснове якіх-н. утварэнняў, з’яў.
- Моўны с.
Пажыўнае асяроддзе, дзе развіваюцца якія-н. арганізмы.

|| прым. субстратны, ✂.

субстытуцыя, ✂, ж. (кніжн.).

Замяшчэнне аднаго іншым, звычайна падобным паводле ўласцівасцей, прызначэння, функцыі.

субтропікі, ✂.

Зоны зямнога шара, якія ляжаць на поўнач і поўдзень ад тропікаў і набліжаюцца па клімату да гарачага пояса.

|| прым. субтрапічны, ✂.

С. пояс.

субцітр, ✂, м.

Надпіс на ніжняй частцы кадра кіно, які звычайна з’яўляецца скарочаным перакладам дыялогу (або тэксту наогул) з іншай мовы на мову, зразумелую гледачу.

|| прым. субцітравы, ✂.

субяседнік, ✂, м.

Той, хто вядзе гутарку, бяседу з кім-н.

Цікавы с.

|| ж. субяседніца, ✂.