Verbum

найменне, ✂, н.

Назва, імя.

• Афіцыйнае н.

найменны, ✂, (спец.).

Названы, абазначаны.

○

• Найменны лік — лік, пры якім стаіць назва адзінкі вымярэння (напр. 7 кілаграмаў, 5 метраў).

найменш, прысл.

Менш за ўсё.

• Н. выгадны варыянт.

найменшы, ✂.

Самы малы.

• Найменшая часцінка.

найміт, ✂, м.

1. Наёмны работнік, парабак.

2. перан. Той, хто з карыслівымі намерамі служыць чыім-н. мэтам, хто прадаўся каму-н. (пагард.).

   • Найміты імперыялізму.

|| прым. найміцкі, ✂.

наймічка, ✂, ж.

Наёмная работніца, служанка; парабчанка.

• Панская н.

найперш, прысл. (разм.).

Перш за ўсё, у першую чаргу.

• Н. трэба з дзяржавай разлічыцца, падатак аддаць.

найпершы, ✂ (разм.).

1. Самы першы.

   • Н. калгас у раёне.

2. Самы галоўны, самы важны, самы лепшы.

   • Н. гарманіст у вобласці.

найсці, ✂; зак.

1. Ідучы, наступіць на што-н.

   • Упоцемку найшоў на слуп.

2. Насунуўшыся, закрыць сабою.

   • Хмара найшла на сонца.

3. Прыйсці ў вялікай колькасці; пранікнуць у якое-н. месца.

   • Найшло народу на сход.

4. перан., на каго-што. Апанаваць, ахапіць (аб пачуццях).

   • На яго найшла туга.

5. Настаць, з’явіцца раптам.

   • Бяда найшла неспадзявана.

|| незак. находзіць, ✂.