Verbum

узлёт, ✂, м.

1. гл. узляцець.

2. перан., чаго. Уздым, натхненне (высок.).

   • У. сіл.

узліванне, ✂, н.

У старажытнасці: прынясенне віна ў ахвяру багам.

узліць, ✂; зак.

Лінуць якую-н. вадкасць на паверхню чаго-н.

• У. алею на патэльню.

|| незак. узліваць, ✂.

узломшчык, ✂, м.

Той, хто ўзломлівае што-н. з мэтай абрабавання.

узляцець, ✂; зак.

Узняўшыся, паляцець.

• Самалёт узляцеў.
• Вераб’і ўзляцелі на страху.
• У. у паветра (таксама перан. узарвацца, разляцецца ад выбуху).

|| незак. узлятаць, ✂.

|| наз. узлёт, ✂.

|| прым. узлётны, ✂.

• Узлётная паласа.

узмакрэлы, ✂ (разм.).

Які стаў мокрым (звычайна ад поту).

• У. лоб.

узмасціцца, ✂; зак. (разм.).

Узабраўшыся, змясціцца.

• У. на дах.

|| незак. узмошчвацца, ✂.

узмахнуць, ✂; зак.

Махнуць (з рухам уверх).

• У. крыламі.

|| незак. узмахваць, ✂.

|| наз. узмах, ✂.

узмацнелы, ✂.

1. Які ўзмацнеў, павялічыўся ў сіле, стаў больш трывалым.

   • У. вецер.
   • Узмацнелая дружба.

2. Які стаў больш здаровым, моцным.

   • У. падлетак.

3. Які атрымаў больш шырокі размах і арганізаванасць.

   • Узмацнелыя атрады партызан.

узмацнець, ✂; зак.

1. Узмацніцца, павялічыцца ў сіле, стаць больш трывалым.

   • Вецер узмацнеў.
   • Голас узмацнеў.
   • Лёд узмацнеў.

2. Стаць больш моцным (у 6 знач.), умацавацца.

   • Гаспадарка ўзмацнела.

3. Стаць больш здаровым, вынослівым.

   • За лета дзеці ўзмацнелі.

|| наз. узмацненне, ✂.