Verbum

амфітэа́тр, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. У старажытных грэкаў і рымлян: збудаванне для масавых відовішчаў, у якім месцы для гледачоў узвышаліся паўкругам.

2. У сучасным тэатры: рады крэслаў размешчаныя ў зале за партэрам, а таксама частка залы, дзе яны размешчаны.

амша́лы, -ая, -ае.

Які аброс мохам; абымшэлы.

Амшалыя хаты.

амша́ра, -ы, мн. -ы, -ша́р і амша́рына, -ы, мн. -ы, -рын, ж.

Тое, што і імшара.

амшы́ць, -шу́, -шы́ш, -шы́ць; -шы́м, -шыце́, -ша́ць; амшы́ты; зак., што.

Тое, што і абымшыць.

амшэ́лы, -ая, -ае.

Тое, што і абымшэлы.

Амшэлая старая хата.

амшэ́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -э́е; зак.

Тое, што і абымшэць.

амыле́нне, -я, н. (спец.).

Раскладанне арганічных злучэнняў вадой са шчолачамі.

А. тлушчаў.

амяла́, -ы́, ж.

Шматгадовая вечназялёная расліна з белымі атрутнымі ягадамі, якая паразітуе на іншых дрэвах.

амялу́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.

Невялікая лясная чубатая птушка атрада вераб’іных са стракатым апярэннем.

|| прым. амялу́шкавы, -ая, -ае.

амярцве́лы, -ая, -ае.

1. Які страціў адчувальнасць (пра клеткі, тканкі і пад.).

Амярцвелая тканка.

2. перан. Які страціў рухомасць пад уплывам чаго-н.; які заціх; які пазбавіўся маральных сіл, адчувае спустошанасць.

А. горад.

Амярцвелае сэрца.

3. перан. Які аджыў, страціў значэнне, жыццёвасць.

Амярцвелыя традыцыі.

|| наз. амярцве́ласць, -і, ж.