genügen
1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым
2) задавальня́ць;
sich an
das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла
genügen
1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым
2) задавальня́ць;
sich an
das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла
genügend
genügsam
Genügsamkeit