genügen vi

1) хапа́ць, става́ць, быць дастатко́вым

2) задавальня́ць;

sich an etw. (D) ~ lássen* задаво́ліцца (чым-н.);

das genügt mir nicht мне гэ́тага ма́ла

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)