Verbum

genáu

1. a дакла́дны; падрабя́зны; стара́нны;

in állem ~ sein быць дакла́дным [акура́тным] ва ўсі́м

2. adv дакла́дна, ро́ўна, якра́з;

etw. ~ kénnen* грунто́ўна ве́даць што-н.;

es ist ~ dassélbe гэ́та зусі́м [ца́лкам] то́е ж са́мае;

~ so viel wie… ро́ўна сто́лькі ж, ко́лькі…;

~ in der Mítte у са́май сярэ́дзіне;

~er betráchtet пры бо́льш дэталёвым [дакла́дным] разгля́дзе;

~ genómmen стро́га ка́жучы, ула́сна ка́жучы, па су́тнасці

Genáuigikeit f - дакла́днасць; падрабя́знасць, стара́ннасць, спра́ўнасць;

péinliche ~ надзвыча́йная сумле́ннасць; педанты́чнасць

genáuso adv ро́ўна [якра́з] такі́ ж (са́мы) (доўгі і г.д.)

Genäsel n -s гнуса́васць гугня́васць, гамза́тасць

Gendárm [ʒan-] і [ʒã-] m -en, -en жанда́р

Genealogíe f -, -gí¦en генеало́гія, радасло́ўе

genealógisch a генеалагі́чны, радасло́ўны

genéhm a

1) прые́мны

2) прыма́льны

genéhmigen vt дазваля́ць, ухваля́ць, пагаджа́цца (на што-н.);

ein Gesúch ~ задаво́ліць про́сьбу [прашэ́нне];

noch éinen ~ разм. прапусці́ць яшчэ́ ча́рачку

Genéhmigung f -, -en зго́да, дазво́л; адабрэ́нне;

behördliche ~ афіцы́йны дазво́л [дазво́л ад улад]