Verbum

абву́гліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвугліць.

абву́гліцца, ‑ліцца; зак.

Абгарэць зверху. У вайну.. тут, на пагор’і, бушаваў агонь. Камель сасны абгарэў, абвугліўся. Пташнікаў.

абву́гліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Абпаліць зверху. Абвугліць канцы паляў. □ Бомбай клёны старыя абвугліла... Лойка.

абвыка́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Тое, што і абвыкаць.

абвыка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвыкнуць.

абвы́клы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Такі, да якога прывыклі, які стаў звычайным, заўсёдным. З таго часу прайшло столькі год. Зараз, як тады ў дзяцінстве, зноў пачынаеш здзіўляцца і радавацца самаму, здавалася б, звычайнаму, абвыкламу. Сіпакоў.

абвы́кнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; пр. абвыкся, ‑лася; зак.

Тое, што і абвыкнуць.

абвы́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. абвык, ‑ла; зак.

Звыкнуцца з чым‑н., прывыкнуць да чаго‑н. Дзеці хутка абвыклі на новым месцы.

абвява́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да абвяваць.

абвява́ць, ‑ае.

Незак. да абвеяць.