Verbum

абвіна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да абвінуцца.

абвіна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвінуць.

абвіну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абвінуць.

абвіну́цца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; ‑нёмся, ‑няцеся; зак., чым.

Абгарнуцца, ахінуцца. Абвінуцца хусткай.

абвіну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што чым.

Абгарнуць (у 2 знач.), ахінуць, абкруціць. // перан. Абкружыць, абступіць. Яны [лугі] падступаюць да самых гародаў, да вішнёвых прысад, што вянком абвінулі амаль кожную вясковую сядзібу. Шашкоў.

абвіса́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абвіснуць.

абві́сласць,

Уласцівасць і стан абвіслага. Абвісласць шчок.

абві́слы, ‑ая, ‑ае.

Які навіс, апусціўся, звесіўся. Коркія маўчаў і торгаў свой абвіслы пасівелы вус. Самуйлёнак.

абві́снуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. абвіс, ‑ла; зак.

Павіснуўшы, апусціцца ўніз. Панура абвіслі да самай зямлі абледзянелыя галінкі хвоек. Шамякін. Правае крылца птушаняці, сапраўды, абвісла і не варушылася. Якімовіч. // Павіснуць ад знямогі. У Міколы на руцэ абвіс Яначка. Крапіва. // Выцягнуцца, стаць даўжэйшым (пра вопратку). Падкладка паліто абвісла.

абві́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абвіць.