абвастры́цца, ‑вострыцца; зак.
1. Зрабіцца танчэйшым, вастрэйшым (пра рысы твару); завастрыцца. Цімашкоў за апошнія гады вонкава змяніўся: крыху схуднеў тварам, лоб пасеклі маршчыны, абвастрыліся скулы. «Беларусь».
2. Зрабіцца вастрэйшым, рэзка выяўленым (пра пачуцці, адчуванні, якасці і пад.). Зрок абвастрыўся. // Набыць цяжэйшую форму. Хвароба абвастрылася.
3. Зрабіцца больш напружаным, жорсткім (пра якія‑н. адносіны, супярэчнасці і пад.). Барацьба на шахматным турніры абвастрылася. У эпоху імперыялізму рэзка абвастрыліся супярэчнасці паміж метраполіямі і калоніямі.
абвастры́ць, ‑вастру, ‑вострыш, ‑вострыць; зак., што.
1. Зрабіць мацнейшымі, вастрэйшымі выяўленні пачуццяў, якасцей і пад. Абвастрыць пільнасць. □ Развагу і зрок абвастрыла ў дзеда разведка-хада. Колас. // Зрабіць цяжэйшым. Абвастрыць хваробу, боль.
2. Зрабіць больш напружаным, жорсткім (пра адносіны, супярэчнасці). Імперыялістычная вайна рэзка абвастрыла класавыя супярэчнасці, паскорыла наспяванне рэвалюцыі. «Весці».
абвастрэ́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвастраць — абвастрыць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. абвастрацца — абвастрыцца.
абвашы́вець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Стаць вашывым.
абве́дзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абвесці.
абве́зены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абвезці.
абве́зці, ‑вязу, ‑вязеш, ‑вязе; ‑вязём, ‑везяце; пр. абвёз, ‑везла і ‑вязла; зак., каго-што.
Правезці вакол чаго‑н. Абвезці вакол калгаснай сялібы. // Правезці кружным шляхам, кінуўшы што‑н.
абве́йвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да абвейваць.
абве́йваць, ‑ае; незак.
Тое, што і абвяваць. Лагодны вецер абвейваў твар. Самуйлёнак.
абве́ргнуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абвергнуць.