абва́лка, ‑і,
1. Тое, што і абвальванне.
2.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuабвало́ўванне, ‑я,
абвало́ўвацца, ‑аецца;
абвало́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
абва́льванне, ‑я,
абва́львацца, ‑аецца;
1.
2.
абва́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
абва́льны, ‑ая, ‑ае.
Вялікай сілы, здольны абваліць, паваліць што‑н.
абвандрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Абысці, аб’ездзіць, падарожнічаючы, нейкую тэрыторыю, пабываць у многіх мясцінах.
абвапнава́цца, ‑нуецца;