Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э ю я -.

а б в г д е ж з й к л м н о п р с т у ў ф х ц ч ш э я .

а б в г д е ж з і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы э ю я .’

абмундзіро́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абмундзіравацца.

2. Зал. да абмундзіроўваць.

абмундзіро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абмундзіраваць.

абмундзіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Разм. Тое, што і абмундзіраванне. Ватовая абмундзіроўка ляжала на.. [Нахлябічу] гладка. Чорны.

абмурава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абмураваць.

абмурава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.

Абкласці цэглай, каменнем што‑н., мацуючы іх цэментам, глінай і пад. Абмураваць кацёл. □ [Лукаш:] — А цагельню ж зноў такі раблю, каб абмураваць, а то не згледзіш, як яна спарахнее. Сабаленка.

абмуро́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмуроўваць — абмураваць.

абмуро́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да абмуроўваць.

абмуро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абмураваць.

абмуро́ўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Тое, чым што‑н. абмуравана. Цагляная абмуроўка.

абмуро́ўшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па абмуроўванню.