аблы́твацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да аблытацца.
2. Зал. да аблытваць.
аблы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да аблытаць.
аблюбава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад аблюбаваць.
аблюбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., каго-што.
Выбраць сабе каго‑, што‑н. па густу, па жаданню. Аблюбаваць жаніха. □ У Пінску ж.. [Лабановіч] і краму сабе аблюбаваў, дзе можна браць сёе-тое напавер, бо грошы не заўсёды бываюць у кішэні. Колас. Чалавек аблюбаваў сабе мясціну, памацаў, каб не было мокра, і лёг. Крапіва.
аблюбёны, ‑ая, ‑ае.
Разм. Тое, што і аблюбаваны. [Марына] сядзела ў сваім аблюбёным куточку на канапе і жвава гутарыла з брыгадзірам Зеленюком. Зарэцкі.
аблюбо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблюбоўваць — аблюбаваць.
аблюбо́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да аблюбоўваць.
аблюбо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да аблюбаваць.
абляга́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблягаць — аблегчы.
абляга́ць, ‑ае.
Незак. да аблегчы (у 1, 2 знач.).