Verbum

даваенны, ✂.

Які існаваў да вайны.

• Д. перыяд.
• Д. ўзровень прамысловасці.

даважка, ✂, ж.

Дабаўка да таго, што ўзважваецца, калі ў ім не хапае вагі.

• Сыр з даважкай.

давазіцца, ✂; зак.

Празмерна доўга возячыся, набыць якую-н. непрыемнасць.

• Давазіўся да прастуды.

давазіць, ✂; зак.

Скончыць возку чаго-н.

• Усё сена не паспелі д.

давай, часц. ✂ (разм.).

Ужыв. пры інфінітыве для ўзмацнення якога-н. дзеяння.

• Прыбег і д. крычаць.

давалачы, ✂; зак. (разм.).

З цяжкасцю данесці, дацягнуць да якога-н. месца.

• Ледзь давалок мех бульбы.
• Хлопцы не змаглі д. лодку да возера.

|| незак. давалакаць, ✂.

давалачыся, ✂; зак. (разм.).

З цяжкасцю дайсці, дабрацца да якога-н. месца.

• Ледзь давалокся да хаты.

|| незак. давалакацца, ✂.

давальны:

• давальны склон — склон, які адказвае на пытанне каму-чаму?

даварыцца, ✂; зак.

Зварыцца канчаткова; стаць гатовым для ўжывання.

• Мяса даварылася.

давацца, ✂; незак.

1. гл. дацца.

2. Дазваляць што-н. рабіць з сабой.

   • Гэты конь спакойны, кожнаму даецца.

3. Лёгка засвойвацца.

   • Матэматыка яму лёгка даецца.

◊

• Не давацца ў крыўду — умець абараніць сябе.